Λατινική ονομασία: Dicentrarchus labrax
Οικογένεια: Moronidae

Το λαβράκι αποτελεί τον κύριο κυνηγό της ρηχής ζώνης. Θα το συναντήσουμε σχεδόν σε κάθε είδους βυθού. Είναι ένα ψάρι που βρίσκεται σχεδόν παντού: στην άμμο, τη λάσπη, τα βότσαλα, σε βυθούς με μονόπετρα, πλάκες, βραχώδεις τοίχους και ποσειδωνίες αρκεί να υπάρχει τόπος για κυνήγι και τροφή. Κυνηγά στον αφρό, στα μεσόνερα αλλά και στο βυθό. Συχνάζει σε σημεία που υπάρχουν δυνατά ρεύματα λόγω τροφής, όπως σε κάβους, σε ξέρες, σε πορθμεία και δίαυλους ή κυματοθραύστες. Βιότοποι που ευνοούν την ανάπτυξη αλλά και την παρουσία του λαυρακιού είναι οι λιμνοθάλασσες, όπου και παρατηρούνται μεγάλες συγκεντρώσεις αυτού του είδους. Ο οργανισμός του ψαριού αυτού αντέχει σε μεγάλες αλλαγές αλατότητας, για αυτό και το προσελκύουν οι λιμνοθάλασσες και οι εκβολές ποταμών, μέσα στα οποία επιβιώνει συχνά σε περιβάλλον με μηδενική σχεδόν αλατότητα. Τροφή του αποτελούν τα μικρά ψάρια, οστρακόδερμα, μαλάκια και οποιοσδήποτε άλλος θαλάσσιος οργανισμός του ερεθίσει τα αρπακτικά του ένστικτα.
Το ψάρι αυτό αν και φαίνεται καταρχήν σαν ντόπιο μπορούμε να πούμε ότι μεταναστεύει από περιοχή σε περιοχή από τα βαθιά προς τα ρηχά και ακόμη από θάλασσα σε θάλασσα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η πορεία του από τη Μαύρη Θάλασσα στο Μαρμαρά και στην συνέχεια στο Αιγαίο ακολουθώντας τα κοπάδια των γοφαριών και αντίστροφα.
Τα λαυράκια ακολουθούν συγκεκριμένες διαδρομές κατά τη διάρκεια της ημέρας περνώντας από τα ίδια σημεία τις ίδιες ώρες της ημέρας όσο βρίσκονται σε μία περιοχή. Έτσι ενώ το κυνήγι τους χαρακτηρίζεται πολύ πιο αποδοτικό με το πρώτο φως της ημέρας ή αργά το απόγευμα, σε πολλές περιοχές μπορούμε να τα συναντήσουμε ακόμη και το μεσημέρι! Κατά κανόνα εμφανίζονται όταν φουσκώνουν τα νερά(πλημμυρίδα).
Σε πολλές περιοχές θα το συναντήσουμε τέλος του Αυγούστου ως τα μέσα Οκτωβρίου για να ξαναεμφανιστεί προς τα τέλη του Νοεμβρίου με αποκορύφωμα τους μήνες Ιανουάριο-Φεβρουάριο όπου και είναι η περίοδος αναπαραγωγής του. Παραμένει στις ακτές μέχρι και τον Απρίλιο. Οι περιοχές αυτές μπορούν να χωριστούν σε τόπους που τα ψάρια αυτά κατά κύριο λόγο κυνηγούν και σε τόπους αναπαραγωγής.
Το Γενάρη τα λαβράκια σχηματίζουν μικρά ή μεγάλα κοπάδια και μετακινούνται προς τους τόπους αναπαραγωγής τους. Το χαμηλό βαρομετρικό με την κακοκαιρία και οι χαμηλές θερμοκρασίες στο νερό δημιουργούν συνθήκες που τραβούν τα λαυράκια στις άδειες από κόσμο παραλίες. Τα κοπάδια αυτά αποτελούνται από ψάρια του ίδιου φύλου και συνήθως τα ψάρια έχουν το ίδιο μέγεθος. Στις ακτές πρώτα εμφανίζονται τα αρσενικά ψάρια που είναι και πιο μικρά από τα θηλυκά, σπάνια βρίσκουμε αρσενικό λαβράκι πάνω από 1,5 κιλό. Το κοπάδι των αρσενικών ψαριών θα διαλέξει κάποιο χώρο στην ακτή όπου θα περιμένει την εμφάνιση των μεγάλων αυγωμένων θηλυκών. Στο αποκορύφωμα του ζευγαρώματος συνηθίζουν να βγαίνουν έξω-έξω όπου θα αφήνουν τα αυγά τους στο ρεύμα τρίβοντας τις βαριές κοιλιές τους στον πάτο και μεταξύ τους.


ΨΑΡΕΥΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΛΥΚΟΥΣ
Ο ψαροτουφεκάς που θα αντικρίσει πρώτη φορά ένα μεγάλο λαυράκι να πλησιάζει, πολύ πιθανό να  γίνει φανατικός του είδους ψάχνοντας το παντού! Δεν είναι λίγοι αυτοί που αφιερώνουν ακόμη και το καλοκαίρι την τελευταία σκάλα του ψαρέματος τους σε επιλεγμένα σημεία με την ελπίδα να συναντήσουν κάποιο μεγάλο του είδους.
Τα κρύα νερά του χειμώνα σε συνδυασμό με το μικρό βάθος που αλιεύονται τα λαυράκια τα κάνει πρώτα στις προτιμήσεις των περισσοτέρων χειμερινών ψαροτουφεκάδων. Άρα είναι και πολυκυνηγημένα με ότι συνεπάγεται αυτό. Ο λαυρακοκυνηγός πρέπει να χαρακτηρίζεται από υπομονή και επιμονή αφού πάρα πολλές εξορμήσεις του θα καταλήξουν άψαρες. Τόποι που χαρακτηρίζονται κλασικοί λαυρακότοποι παύουν να είναι, εξαιτίας υπερβολικής ενόχλησης - αλιείας των ψαριών αυτών ή αλλαγή συνήθειας - συμπεριφοράς τους στη γύρω περιοχή λόγω κάποιας ιχθυοκαλλιέργειας. Παρόλα αυτά ο καθαρόαιμος λαυρακοκυνηγός θα κυνηγά αυτά τα όμορφα ψάρια συστηματικά στο φυσικό τους περιβάλλον αποφεύγοντας τα λιμάνια και τις ιχθυοκαλλιέργειες. Γιατί για όσους ξέρουν, δε συγκρίνεται η ικανοποίηση της σύλληψης ενός πελαγίσιου 3κιλου, με τα ,αν και πολλά, χαζά και μικρότερα ψάρια που γυροφέρνουν υπό άθλιες συνθήκες κοντά σε μία ιχθυοκαλλιέργεια! Δεν συζητάμε για άλλους που φτάνουν σε σημείο να ζητούν τον εύκολο τρόπο κοντά σε βυρσοδεψία, βιολογικούς κ.α.!!!
Το άρθρο αυτό λοιπόν, απευθύνεται σε αυτούς που θέλουν να τρώνε τα πεντανόστιμα λαυράκια με την οικογένεια ή τους φίλους τους χωρίς ενδοιασμούς και με καμάρι για το πού και το πώς τα έπιασαν.

Εξοπλισμός

Στολή
Θα χρειαστούμε μια ζεστή και άνετη στολή αφού το ψάρεμα είναι στατικό με μεγάλη απώλεια θερμίδων. Η επιλογή λείας ή φόδρας στην εξωτερική επιφάνεια είναι καθαρά υποκειμενική. Η λεία επιφάνεια θα μας βοηθήσει περισσότερο στη θερμομόνωση και στεγανότητα στις μετακινήσεις παρά μέσα στο νερό. Απαραίτητη μπορώ να χαρακτηρίσω την ξυρισμένη εσωτερικά στολή που είναι γνωστή πλέον για τα πλεονεκτήματα της ιδιαίτερα την χειμερινή περίοδο. Επιλογές σε συνδυασμό πάχους 7 σακάκι- 5 παντελόνι ή 8-6 αντίστοιχα χαρακτηρίζονται αρκετές για το συγκεκριμένο κυνήγι. Όσοι θέλουν να προσαρμόσουν την ήδη υπάρχουσα στολή τους στα λαυρακοκυνήγια μπορούν να την ενισχύσουν με την προσθήκη ενός λεπτού λείου-ξυρισμένου γιλέκου που βοηθά πάρα πολύ. Οι έμπειροι γνωρίζουν καλά ότι η μεγαλύτερη παραμονή στο νερό θα επιτευχθεί όχι μόνο με την καλή στολή αλλά και τις απαραίτητες και επιβεβλημένες μετακινήσεις με κολύμπι που αυξάνουν την κυκλοφορία-θερμοκρασία στο σώμα. Όσον αφορά τώρα στην παραλλαγή στη στολή, οι περισσότεροι λαυρακοκυνηγοί είναι οπαδοί της. Παρόλα αυτά πιστεύω ότι ,όταν το καρτέρι μας είναι σωστό και τα ψάρια θέλουν να πλησιάσουν, λίγη σημασία παίζει η μονόχρωμη ή χρωματισμένη στολή.

Καλτσάκια
Πολύ σημαντικό τμήμα του εξοπλισμού για όλα τα χειμερινά ψαρέματα! Όποιο τύπο και να διαλέξετε θα πρέπει να είναι ζεστά και στεγανά. Η απώλεια θερμότητας από τα πόδια μπορεί να καταστρέψει το ψάρεμα μας όσο και καλή στολή να έχουμε!

Γάντια
Αν και πολλοί προτιμούν πιο χοντρά από τα κλασικά δερμάτινα - neoprene γάντια, η πράξη μάς λέει ότι με τα τελευταία δε θα χάσουμε θερμότητα. Αν επιμένετε, μπορείτε να αντικαταστήσετε με πιο χοντρό γάντι μόνο το αριστερό (ή το δεξί αν είστε αριστερόχειρες), για να μη θυσιάσετε την καλύτερη αφή που απαιτείται στο χέρι που κρατά το όπλο.

Βάρη
Είναι αυτονόητο ότι το πολύ neoprene θα χρειαστεί και πολλά κιλά για τα ρηχά νερά. Τα βάρη στην πλάτη θα βοηθήσουν πολύ στη σωστή και μη επώδυνη κατανομή τους στο σώμα. Δεν είναι λίγοι αυτοί που προτιμούν και βάρη στα πόδια. Προσοχή στις υπερβολές με τα παραπανίσια κιλά που μας βυθίζουν σε κάθε εκπνοή μας χαλώντας τη χαλάρωση και κατά επέκταση την άπνοια μας. Η ρύθμιση των βαρών αποτελεί ένα από τα βασικά σημεία εφαρμογής - επιτυχίας της τεχνικής αυτής. Ένας ψαροτουφεκάς που ή προσπαθεί να κρατηθεί στο βυθό ή αντιθέτως είναι σφιγμένος λόγω δυσφορίας, που αισθάνεται από τα πολλά κιλά, δε θα είναι και αποτελεσματικός στο ψάρεμα.

Πέδιλα
Σε αυτό το ψάρεμα δεν είναι απαραίτητα τα μακριά πέδιλα, αφού χαρακτηρίζεται περισσότερο από επιφανειακό κολύμπι παρά από κατάδυση. Συνήθως βυθιζόμαστε το πολύ σε 5-6 μέτρα εκτός εξαιρέσεων. Ενώ υπάρχουν και περιπτώσεις που εφαρμόζουμε το επιφανειακό καρτέρι, δηλαδή είμαστε εντελώς αβύθιστοι! Άρα τα πέδιλα πρέπει να είναι άνετα, δηλαδή μαλακά. Αυτό φυσικά, δε σημαίνει ότι πρέπει να αντικαταστήσουμε τα πέδιλα μας με άλλα για το συγκεκριμένο κυνήγι. Απλώς δεν χρειαζόμαστε πέδιλα μεγάλων επιδόσεων.

Μάσκα
Δε θα χρειαστούμε μάσκες μικρού όγκου λόγω περιορισμένου βάθους. Το ζητούμενο είναι το μεγαλύτερο οπτικό πεδίο. Η αγορά διαθέτει πάρα πολλές επιλογές για κάθε πρόσωπο. Η διαρκής αναζήτηση των εταιρειών έχει παρουσιάσει στην αγορά μάσκες μικρού όγκου με καλύτερο οπτικό πεδίο από άλλες μεσαίου! Δεν έχετε παρά να ψάξετε για να βρείτε ποια ταιριάζει περισσότερο στο πρόσωπό σας.

Όπλο
Το όπλο για τα λαυράκια πρέπει να χαρακτηρίζεται από ευθυβολία και ταχύτητα. Η επιλογή για το μήκος του έχει να κάνει με την ορατότητα των νερών. Συνήθως ένα όπλο 82-90 εκατοστών με 6-6.25χιλ βέργα καλύπτει τα περισσότερα λαυρακοψαρέματα. Ενώ υπάρχουν και συνθήκες που επιβάλουν 60άρι με γαλλική τρίαινα όπως και άλλες ένα 100-115 με διπλά λάστιχα(!). Γνώμονας όπως είπαμε είναι η ορατότητα της περιοχής που διαλέγουμε. Το μουλινέ αν και δε χαρακτηρίζεται απαραίτητο η μίνι μορφή του φαίνεται ιδανική. Εάν δε, θέλετε να εξειδικευτείτε πλήρως, μία δίφτερη βέργα με καλοσχεδιασμένα φτερά εδώ βρίσκει απόλυτη εφαρμογή. Προσωπικά έχω καταλήξει σε ένα όπλο 88εκ. με βέργα 1,20εκ - 6,20χιλ και ένα ζευγάρι 17άρια μαλακά λάστιχα. Όταν δεν αστοχώ (!), τα ψάρια περνούν στο σχοινί!

Σημαδούρα
Κακά τα ψέματα. Θα μας κάνει τη ζωή δύσκολη! Απαραίτητη όμως για να είμαστε νόμιμοι και ασφαλείς όταν στην περιοχή κυκλοφορούν και πλεούμενα! Μπορούμε να  την προσαρμόσουμε στις ανάγκες αυτού του ψαρέματος επιλέγοντας ένα μικρό σημαδουράκι ξεβραχώματος στη θέση της μεγαλύτερης σημαδούρας και με χοντρή πετονιά στα  πρώτα 15 μέτρα (δε θα χρειαστούν παραπάνω) που θα καταλήγει σε ένα μολύβι ταχείας απελευθέρωσης.


Τεχνική

Το ρηχό καρτέρι αποτελεί τη βασική τεχνική ψαρέματος των όμορφων αυτών ψαριών.
Αν και το κλασικό καρτέρι του λαυρακιού λέει, ότι κοιτάμε προς το γιαλό, θα έλεγα ότι προτιμότερο είναι να έχουμε διαγώνια τοποθέτηση και πολλές φορές παράλληλη προς την ακτή για να ελέγχουμε και τα ψάρια που μπορεί να έρθουν από άλλες κατευθύνσεις μέχρι να ανακαλύψουμε την πορεία τους. Όταν ξεκινήσουμε το καρτέρι ελέγχουμε το χώρο περιμετρικά με αργές κινήσεις του κεφαλιού. Φροντίζουμε να έχουμε μαζεμένο το όπλο με λυγισμένο τον αγκώνα μας για να το προτάσσουμε μπροστά χαμηλώνοντας ταυτόχρονα το σώμα και το κεφάλι μας ενθαρρύνοντας τα ψάρια να πλησιάσουν. Όπως σε όλα τα καρτέρια έτσι και σε αυτό, το πόστο, δηλαδή το σημείο που διαλέγουμε, είναι καθοριστικής σημασίας στην προσέλκυση των ψαριών. Σε γενικές γραμμές αφού ανακαλύψουμε την περιοχή και τους διαδρόμους που κινούνται τα λαυράκια πρέπει να καρτερεύουμε στα όρια αυτού του χώρου ,χωρίς να εισβάλουμε μέσα σε αυτόν, κάτι που θα συνεπάγεται με το να τρομοκρατήσουμε τα ψάρια.
Επιμένετε στα καρτέρια όπου βρίσκετε αθερίνα. Οι ποσειδωνίες και τα σύνορα τους με την άμμο είναι καταπληκτικά πόστα για καρτέρι. Πολλές φορές μπορεί να βρεθούμε τελείως ακάλυπτοι πάνω στην άμμο αναζητώντας σημείο για να κρατηθούμε. Εκεί θα φανεί και πόσο καλοί είμαστε στην ενέδρα! Προσοχή στο βλέμμα αφού όπως σε όλα τα καρτέρια τρομάζει τα ψάρια. Επιχειρείστε λίγους λαρυγγισμούς ή αφήστε φυσαλίδες σαν εσχάτη λύση μόνο όταν τα ψάρια απομακρύνονται ή δεν μπαίνουν στο βεληνεκές. Μερικοί ρίχνουν ένα βοτσαλάκι στο νερό πριν το καρτέρι(!)
Μη βιαστείτε να πατήσετε τη σκανδάλη στους κεφάλους που συνυπάρχουν στις περιοχές του, γιατί συνήθως το λαυράκι ακολουθεί τελευταίο. Όταν συναντάτε πολύ μικρά λαυράκια προσπεράστε τα γιατί το πιθανότερο είναι το σημείο να μην έχει μεγάλα.
Το επιφανειακό καρτέρι αποδίδει σε μερικές περιοχές ειδικά το ξημέρωμα. Εδώ απαιτείται πάρα πολύ καλή και διακριτική απόκρυψη μέσα στα βράχια της ακτής. Η μεγάλη ψυχραιμία, υπομονή και βολή σε πρώτο χρόνο είναι προσόντα που ανταμείβουν τον ψαροτουφεκά που διαλέγει αυτόν τον τρόπο ψαρέματος. Γρήγορες βολές απαιτούνται και στα θολά νερά όπου τα ψάρια αν και πλησιάζουν πολύ κοντά εξαφανίζονται και πολύ γρήγορα! Με την εμπειρία και το πέρασμα του καιρού ο ψαροτουφεκάς θα μάθει να επιχειρεί βολές ακόμη και σε σκιές ψαριών. Η επιτυχία μετά από μια τέτοια βολή θα σας μένει αξέχαστη για πολύ καιρό.
Είναι πολύ πιθανό να τα συναντήσουμε σε ώρα ζευγαρώματος όπου τα αρσενικά (συνήθως γύρω στο κιλό) ακολουθούν τα βαριά, γεμάτα αυγά θηλυκά. Καλό θα είναι να συμπεριφερθούμε με σύνεση, σεβόμενοι τη φύση αφήνοντας τα μεγάλα θηλυκά να αναπαράγουν το είδος που τόσο μας συγκινεί!
Αν τα συναντήσετε καθώς κολυμπάτε, κάντε ήρεμα και αποφασιστικά βολή στο πιο βολικό γιατί το πιο πιθανό είναι να μην τα ξαναδείτε! Αν δεν είναι αρκετά κοντά σας για να επιχειρήσετε βολή κόψτε τον δρόμο τους προς τα βαθιά όπου και έχουν την τάση να φύγουν. Πιθανόν να σας δοθεί ευκαιρία για βολή καθώς θα διστάσουν να περάσουν με την μία από κάτω σας. Όλα αυτά φυσικά σε καθαρά νερά γιατί στα θολά η επιλογή είναι μία: το επόμενο καρτέρι!
Αν χτυπήσετε ποτέ λαυράκι άσχημα χωρίς να έχετε μουλινέ και φοβάστε ότι θα σχιστεί ενώ τα νερά έχουν αρκετή ορατότητα για να το ακολουθήσετε, αφήστε το όπλο! Το πιθανότερο είναι να πάει να λουφάξει ή σε πέτρα ή μέσα στα φύκια.
Αν καταφέρετε να βρείτε ένα καλό λαυρακότοπο, κάνετε σωστή διαχείριση και σημειώστε τις συνθήκες και τις ημερομηνίες που παίζουν μεγάλο ρόλο ειδικά σε αυτό το ψάρεμα.

Καλές βουτιές!