Επιλέγοντας τις πρώτες ύλες

Ένα από τα δυσκολότερα προβλήματα στη σύγχρονη διατροφή είναι η επιλογή των κατάλληλων τροφών. Φυσικά ένα τέτοιο πρόβλημα,  προϊόν αποκλειστικά και μόνο  της σύγχρονης εποχής δεν απασχόλησε ουδέποτε τον παλαιολιθικό άνθρωπο καθώς και τους προγόνους μας πρίν το  1850 μ.χ . Η ραγδαία αύξηση του ανθρώπινου πληθυσμού, η εκβιομηχανοποίηση τις παραγωγής τροφίμων και το παρόν σύστημα κοινωνικοπολιτικής οργάνωσης  αποτέλεσαν  τις σημαντικότερες  αιτίες μιας  σύγχρονης διατροφικής κρίσης που μαζί της  συμπαρασύρει χρόνο με το χρόνο την ανθρώπινη υγεία και ευρωστία. Η ικανότητα μας να επιλέγουμε κατάλληλες τροφές  προς θρέψη και όχι προς απλή κατανάλωση, καθορίζεται από :

1)    Την επαρκή  γνώση για το  ποιες τροφές είναι συμβατές (υγιεινές) με την ανθρώπινη ομοιόσταση.

2)    Τη γνώση των μεταβολικών αναγκών μας


Παράγοντες συμβατότητας

Η φράση «συμβατή τροφή» ή «βιοσυμβατή τροφή» αναφέρεται στο βαθμό εναρμόνισης μιας τροφής με την ανθρώπινη πέψη και την ικανότητα  θρέψης των ανθρώπινων κυττάρων. Όπως ανέφερα και στο προηγούμενο άρθρο συμβατές είναι οι τροφές εκείνες που προάγουν και εξυπηρετούν τους ομοιοστατικούς μηχανισμούς της ανθρώπινης φυσιολογίας. Για παράδειγμα ένα φρούτο μετά την ωρίμανση του μπορεί να διατηρήσει τη δομή του αναλλοίωτη όσο διαθέτει αρκετή ποσότητα αντιοξειδωτικών.  Το φρούτο δεν μπορεί να αναπαράγει  τα αντιοξειδωτικά με τα οποία προμηθεύτηκε αρχικά από το δέντρο για δύο λόγους.

1)    Με την πλήρη ωρίμανση του, το δέντρο διακόπτει την τροφοδοσία προς αυτό

2)    Το φρούτο δεν μπορεί να παράγει μόνο του τις ουσίες που χρειάζεται προκειμένου να επιβιώσει περισσότερο

Όσο και αν φαίνεται περίεργο το ανθρώπινο σώμα μοιράζεται κοινές  απειλές με το φρούτο αλλά και διαφορετικούς μηχανισμούς προστασίας από την αποτελεσματική λειτουργία των οποίων κρίνεται σε μεγάλο βαθμό η υγεία και μακροευημερία του

Σύμφωνα με τους γκουρού της διατροφής,  πέντε  παράμετροι καθορίζουν το πόσο συμβατή είναι μια τροφή με την ανθρώπινη ομοιόσταση :

1)    Η αναλογία περιεκτικότητας μιας τροφής σε βασικά λιπαρά οξέα ω6 και ω3

2)    Η επίδραση μιας  τροφής στο ph  του σώματος

3)    Η περιεκτικότητα  μιας τροφής σε  γλουτένη, λεκτίνες, γλυανδίνες σε σχέση με τη στεγανότητα του εκάστοτε  πεπτικού σωλήνα.

4)    Το πόσο επεξεργασμένη είναι μια τροφή (για παράδειγμα η παστερίωση      στο γάλα, η γενετική μετάλλαξη της πατάτας ) σε σχέση με την πρωτογενή της μορφή καθώς και η περιεκτικότητα της  σε πρόσθετα όπως συντηρητικά φυτοφάρμακα, εντομοκτόνα και άλλες χημικές ουσίες. Φυσικά σε αυτή την παράμετρο συμπεριλαμβάνεται και ο τρόπος με τον οποίο μεγαλώνουν και τρέφονται τα ζώα που καταναλώνει ο  άνθρωπος.

5)    Η συνολική περιεκτικότητα κάθε τροφής σε απλά σάκχαρα καθώς και ο γλυκαιμικός  δείκτης της.


Κάθε παράμετρος από της παραπάνω  μπορεί να επηρεάζει την ανθρώπινη φυσιολογία με διαφορετικό τρόπο αυξάνοντας ή μειώνοντας το συνολικό στρες που δέχεται ο ανθρώπινος οργανισμός. Το ακριβή τρόπο με τον οποίο μπορεί να συμβαίνει αυτό θα προσπαθήσω να σας περιγράψω στο επόμενο άρθρο μου.