Καμωμένοι από αστέρια. Τόσο λαμπεροί, τόσο δυνατοί. Όλοι είμαστε καμωμένοι από αστέρια, ικανοί για το ανέφικτο, δυνατοί για το αδύνατο. Και σου είπαν λοιπόν ότι «δε μπορείς να βουτήξεις νύχτα, είναι επικίνδυνο» και πίστεψαν ότι θα σε κρατήσουν μακριά από την ομορφιά… Ας ήξεραν καλύτερα, κανείς και τίποτα δε θα κάμψει τη δίψα μας για ζωή, ομορφιά, έρωτα…

Hey, έχεις δει ποτέ τον ουρανό νύχτα, από τοποθεσία χωρίς τεχνητό φωτισμό? Μπορείς να διακρίνεις τόσα πολλά αστέρια, μέχρι και ένα σχηματισμό σα «λαμπερό σύννεφο» κατά μήκος όλου του ουράνιου θόλου, το Γαλαξία μας. Αυτό που έχεις ακούσει να λένε “Milky Way”. Έλα να συνδυάσουμε την εικόνα: εσύ, φτιαγμένος από αστέρια, ο Γαλαξίας γεμάτος αστέρια, εσύ να θες να βουτήξεις μες το Γαλαξία που σε γέννησε. Κάπως έτσι είναι η βουτιά τη νύχτα. Κάθε κίνηση στο νερό αποκαλύπτει ένα μικρό αστρικό σχηματισμό, δε με πιστεύεις ε? Άκου: στη θάλασσα υπάρχουν πάρα πολλοί μικροοργανισμοί που έχουν την ικανότητα να φωτοβολούν (βιοφωσφορισμός). Αποτέλεσμα: η παραμικρή ανατάραξη του νερού δημιουργεί ένα νέφος από μικροσκοπικά αστέρια. Βλέπεις στο πιο μικρό, στη χούφτα του χεριού σου,  την ίδια εικόνα του απέραντου διαστήματος. Απίθανο έτσι?

Λοιπόν, νυχτερινή ελεύθερη κατάδυση για αναψυχή. Με δύο τρόπους: είτε νυχτερινό snorkeling είτε στο σχοινί. Συστήνουμε το σχοινί σε πρώτη φάση για εξοικείωση, αργότερα και snorkeling. Αντίθετα από ότι επικρατεί ως αντίληψη: τη νύχτα, ναι, μπορούμε να δούμε από το φως του έναστρου ουρανού. Τουλάχιστον μέχρι τα 10μ από την επιφάνεια. Φυσικά χωρίς φακό. Ανάλογα τη νύχτα, μπορεί να πετύχουμε εκπληκτικές διαύγειες. Ιδεωδώς χωρίς φεγγάρι, και σε περιοχή με έντονα έναστρο ουρανό. Μαγεία, απλά μαγεία… Το έντονο φως προκαλεί ανακλάσεις στο νερό μέσα, με αποτέλεσμα να «τυφλωνόμαστε» όπως ακριβώς συμβαίνει όταν τύχει να έχει ομίχλη και εμείς ανάψουμε τους προβολείς του αυτοκινήτου. Δε θέλουμε φώς τη νύχτα, βουτάμε για να γίνουμε ένα με το σύμπαν σε αυτό το υγρό διάστημα.  

Νυχτερινή κατάδυση στο σχοινί  
Τί χρειαζόμαστε: 2 μεγάλα sialum ανά δύτη, ένα φακό μικρό σε μέγεθος/δύτη. Ιδανικά επιλέγουμε διαφορετικού χρώματος sialum για κάθε καταδυόμενο, έτσι γνωρίζουμε ποιος είναι ποιος στο βυθό. Σημαντικό όταν έχουμε δύτη ασφαλείας και  αναδυόμενο δίπλα δίπλα . Ένα μεγάλο sialum για το τελείωμα του σχοινιού και πολλά μικρά (τα πολύ μικρά) για να τα τοποθετήσουμε στο σχοινί κατά μήκος του οποίου θα βουτάμε. Τα μικρά τα τοποθετούμε ανά 3 μέτρα περίπου, δηλαδή όση απόσταση χρειάζεται ώστε  μόλις να βλέπουμε τα δύο πρώτα οπότε  να μην έχουμε έντονο φως. Ενοχλεί το φως τη νύχτα! Πάλι περίεργο ακούγεται το ξέρω, άκου: σίγουρα όταν θες να χαλαρώσεις καλά στις βουτιές που κάνεις μέρα, κλείνεις κάποιες φορές τα μάτια σου. Γιατί, έχεις αναρωτηθεί ποτέ? Η απάντηση είναι ενεργειακή: μικρότερης έντασης οπτικό ερέθισμα. Όμως, παρόλο που κλείνουμε τα μάτια, το φως διαπερνά εν μέρει. Αυτό χαλάει τη χαλάρωση. Τη νύχτα, δεν θα έχεις τέτοιο πρόβλημα: ακόμα και με ανοιχτά τα μάτια, η φωτεινή ενέργεια που διεγείρει τον αμφιβληστροειδή σου είναι μικρή, είσαι πιο χαλαρός!!! Πιο χαλαρός από ότι με κλειστά τα μάτια την ημέρα, απίθανο δεν είναι?
Πως το κάνουμε: το σχοινί ποντισμένο μέχρι το επιθυμητό βάθος (διαλέξτε μέρος με ρηχό σχετικά βυθό για αρχή, αργότερα είναι super να ανοιχτείτε μεσοπέλαγα με βάρκα και να βουτήξετε στο πουθενά!!!), δύο δύτες ασφαλείας τουλάχιστον. Όλοι οι δύτες τοποθετούν τα δύο sialum τους, το 1ο στο λουρί πίσω από τη μάσκα (το περνάμε περίπου όπως τον αναπνευστήρα, στο κέντρο του πίσω μέρους του κεφαλιού), το δεύτερο στη μέση στη λαστιχένια ζώνη (επίσης το περνάμε μέσα από τη ζώνη, στέκεται, η εμπειρία έχει δείξει). Ο καταδυόμενος φέρει μαζί του φακό. Τον έχει σβηστό (είπαμε, δε χαλάμε τη μαγεία) καθ’ όλη τη διάρκεια της καθόδου/παραμονής στο βυθό. Τουλάχιστον αυτό είναι το καλύτερο. Άλλωστε και στα βαθιά βλέπουμε χωρίς φακό. Έχει τύχει στο γνωστό πηγάδι στη βουλιαγμένης, να μπορώ να δω κανονικά στο πυθμένα (-29μ) χωρίς να χρειάζομαι φακό. Το σίγουρο είναι ότι ανάβουμε το φακό μόλις ξεκινήσει η ανάδυση. Μάλιστα αφού τον ανάψουμε, τον στρέφουμε προς τα πάνω, ώστε να δώσουμε σήμα στους δύτες ασφαλείας ότι εκκινεί η ανάδυση μας. Τη νύχτα το φως φαίνεται ακόμα και σε πολύ βαθιά νερά (40+) ιδίως όταν στοχεύουμε προς την επιφάνεια. Ανάλογα με το βάθος στο οποίο έχουμε καταδυθεί κρίνουν οι δύτες ασφαλείας (ο 1ος ) τη χρονική στιγμή της εκκίνησης, ώστε να συναντηθούν οι δύο, σε βάθος αντίστοιχο με όσα είχα γράψει στο προηγούμενο τεύχος. Ο δύτης ασφαλείας τώρα φωτίζει τον αναδυόμενο, όχι στο πρόσωπο άμεσα, ώστε να μη προκαλείται ενόχληση, αλλά όπου κρίνει ώστε να μπορεί να γνωρίζει αν όλα είναι καλά (θα είναι, τη νύχτα είμαστε ακόμα πιο προσεκτικοί). Στην επιφάνεια, ο 1ος δύτης ασφαλείας έρχεται στο πλάι (όχι μπροστά!) για να φωτίζει το δύτη που μόλις αναδύθηκε από το πλάι, ενώ ο 2ος στέκεται μπροστά για να ελέγχει για τυχόν εμφάνιση υποξικού περιστατικού. Το σκεπτικό σε αυτό είναι ότι α) δεν τυφλώνουμε το δύτη για να μπορεί να δώσει ok κανονικά, β) φωτίζουμε ώστε να φαίνονται όλα του τα χαρακτηριστικά για να μπορούμε να αντιληφθούμε αν κάτι πήγε στραβά (samba/black out κτλ). Αν και ακριβώς επειδή τη νύχτα είναι πρωτόγνωρα τα πράγματα για εμάς, όλοι οι δύτες τείνουν να είναι ιδιαίτερα εγκρατείς. Οπότε χαλαρώστε να απολαύσετε τις βουτιές σας! Κατά τα άλλα, εκτός από αυτή τη μικρή διαφοροποίηση, την ύπαρξη φακού δηλαδή, όλα τα υπόλοιπα γίνονται όπως στις βουτιές της ημέρας. Ένα σημείο που θέλει προσοχή είναι η τοποθέτηση των μικρών sialum στο κεντρικό σχοινί σε συνδυασμό με την ύπαρξη lanyard. Αν δεν έχετε τρόπο να τοποθετήσετε τα sialum έτσι ώστε να ΜΗΝ ενοχλούν το κρίκο του lanyard, καλό είναι το lanyard να απουσιάζει. Βάλτε και 5-10 μέτρα σχοινί λιγότερα, άλλωστε στη νυχτερινή βουτιά δεν βουτάμε τόσο για την επίδοση όσο για τη μαγεία του υγρού διαστήματος.

Νυχτερινό snorkeling
Δύο άτομα τουλάχιστον επίσης. Θα σας πρότεινα να πάρετε την/τον «καλή/καλό» σας και να πάτε. Είναι απίστευτα όμορφα. Περιηγηθείτε σε διάφορες τοποθεσίες, κοντά στην ακτή. Ο λόγος για αυτό είναι ότι η σημαδούρα δεν φαίνεται τη νύχτα, και ποτέ δε ξέρεις ποιος μπορεί να περάσει από πάνω… (εδώ τη μέρα δε βλέπουν τις σημαδούρες μας, τη νύχτα θα γίνει κάτι καλύτερο?). Επίσης χρειάζεστε 2 sialum ανά άτομο, τοποθετημένα όπως είπα: στο κεφάλι και στη ζώνη. Χρειάζεστε και φακό στο χέρι, περισσότερο σαν ένδειξη για την ανάδυση όμως: χαλάει όλη η μαγεία μόλις ανάψεις το φακό, not nice. Η ασφάλεια γίνεται όπως ακριβώς και την ημέρα. Σημαντικό είναι να ανάβουμε το φακό κατά την ανάδυση μας, στρέφοντας τον προς την επιφάνεια,  ώστε να μας βλέπει ο δύτης ασφαλείας. Με λίγη εξοικείωση θα μπορείτε να κατέβετε και βαθιά, αλλά προσωπικά δε βρίσκω το λόγο για περισσότερα από 20m. Είπαμε: τη νύχτα βουτάμε για τη μαγεία του βυθού, όχι για την επίδοση. Tip: καταδυθείτε κοντά σε κάθετα βράχια, σύριζα στο ανάγλυφο του βυθού. Θα παρατηρήσετε μια μικροσκοπική πολιτεία με συνεχώς αναλάμποντες μικροοργανισμούς. Ένα μικροσκοπικό εργοστάσιο γένεσης και θανάτου αστεριών, σε μικροσκοπική χρονική κλίμακα. Δοκιμάστε τη νυχτερινή βουτιά και θα με θυμηθείτε, ξέρω ακούγεται παράδοξο. Όπως και το ότι όλοι είμαστε καμωμένοι από αστέρια, αλλά αλήθεια είναι και αυτό: τα αστέρια αποτελούν εργοστάσια κατασκευής χημικών στοιχείων, ξεκινώντας από το Η2 συνεχίζοντας στο He και προχωρώντας εξελικτικά στο σύνολο των στοιχείων. Impossible is nothing.
n-joy!

Για όσους βουτήξουν στην Ελλάδα: καλό θα ήταν να ενημερώσετε την πλησιέστερη λιμενική αρχή για το πώς/που θα βουτήξετε. Οι λιμενικοί δεν είναι συνηθισμένοι σε αυτού του είδους τη δραστηριότητα, ιδίως από ελεύθερους δύτες, και το τελευταίο που θέλετε να σας συμβεί είναι να έχετε προβλήματα μαζί τους.