«Μα φυσικά και δεν είμαστε καλά. Μας αρέσει να φοράμε ελαστικές στολές, να κρατάμε την αναπνοή μας, να είμαστε ανάποδα κάτω από το νερό και να βουτάμε βαθιά. Είναι φυσιολογικό αυτό;». Αυτά έλεγε ο συμπαθής κατά τα άλλα φίλος και προσπαθούσε να μας πείσει ότι δεν είμαστε καλά. Και το κακό δεν ήταν ότι τα έλεγε μόνο σε εμάς τους μυημένους, αλλά και μπροστά σε άλλους, άσχετους, τους οποίους προσπαθούσα με φιλότιμες προσπάθειες να πείσω για την ομορφιά της ελεύθερης κατάδυσης, το πόσο φυσιολογική δραστηριότητα είναι κλπ. Και πάνω που σχεδόν τα είχα καταφέρει, ερχόταν ο Νικόλας και πέταγε έτσι απλά ένα «πράγματι δεν είμαστε καλά κλπ κλπ» και χαλούσε όλο το σκηνικό που (με αρκετό κόπο) είχα φτιάξει.

Βασικό πρόβλημα: Κοινό χαρακτηριστικό όλων των τρελών είναι πως αν τους ρωτήσεις, θα σου πουν πως είναι όλοι τους απόλυτα φυσιολογικοί και πως τρελοί είναι οι υπόλοιποι, εκείνοι που είναι έξω από την μάντρα (του τρελάδικου).

Έτσι και εγώ νιώθω απόλυτα φυσιολογικός. Το ίδιο φυσιολογικοί μου φαίνονται και οι περισσότεροι φίλοι μου. Περιττό βέβαια να αναφέρω πως οι περισσότεροι φίλοι μου είναι ελεύθεροι δύτες. Τι συμβαίνει τελικά; Και πως μπορείς να διαπιστώσεις αν πράγματι είσαι καλά ή αν νομίζεις πως είσαι καλά; Η απάντηση νομίζω μπορεί να δοθεί, μόνο αν εξετάσουμε το πώς ζει κάποιος συνολικά. Γενικές συνήθειες και συμπεριφορές, αντιδράσεις σε καταστάσεις, στάσεις ζωής κλπ. Τι είναι αυτό που τελικά κάνει τους ελεύθερους δύτες διαφορετικούς από τα υπόλοιπα μέλη της κοινωνίας; Και επειδή φυσιολογικά το χειμώνα δεν πάμε τόσο συχνά στη θάλασσα όσο το καλοκαίρι, είναι ευκαιρία να γραφτεί το άρθρο τούτο τώρα, που κάνει κρύο και μπορεί να μοιάζουμε περισσότερο φυσιολογικοί….

Ας δούμε λοιπόν μερικές πτυχές της καθημερινότητας ενός ελεύθερου δύτη, τώρα το χειμώνα.

Σκηνικό Νο1 (δεν είμαστε καλά): 31 Δεκεμβρίου ώρα 23:00. Η πρώτη εικόνα που μας έρχεται στο μυαλό είναι ένα ζεστό καθιστικό, ιδανικά με αναμμένο τζάκι και μια παρέα μαζεμένη για την αλλαγή του χρόνου. Κι όμως, μια παρέα «φυσιολογικών» φίλων είναι μαζεμένη στο δεύτερο λιμανάκι της Βουλιαγμένης γιατί πιστεύει ότι θα είναι πολύ «Cool» να κάνει αλλαγή του χρόνου υποβρυχίως! Ετοιμάζονται και στις 23:59:20 ξεκινούν τη βουτιά τους όλοι μαζί για τον πάτο του πηγαδιού. Με ένα μικρό καρτέρι στον πάτο, η χρονιά άλλαξε στα –30m! Αν μπαίνει έτσι η χρονιά, είναι απόλυτα φυσιολογικό να πάνε καλά όλες οι βουτιές του νέου έτους! Καταπληκτική ιδέα! Μα ποιος σύγχρονος κολοσσός της αθλητικής φιλοσοφίας το σκέφτηκε; Το κρύο βέβαια ήταν μπόλικο, ειδικά για τον άτυχο που καθώς ξεντυνόταν στα βράχια, μόλις έβγαλε τη στολή, του έπεσε το ρολόι στη θάλασσα και βούτηξε χωρίς στολή για να το βρει. Βέβαια, για να ελαφρύνουμε τη θέση των ακατονόμαστων δυτών, πρέπει να πούμε πως μετά την αλλαγή του έτους, πήγαν σε μπαράκι για να βρουν τις κοπέλες τους που έκαναν πρωτοχρονιά στα σπίτια τους (άκου πράγματα!). Φυσικά όμως έσκασαν μύτη άπλυτοι, με τα αλάτια (μην χαλάσουμε εντελώς το γούρι)!

Σκηνικό Νο2 (είμαστε μια χαρά): Όποιον γιατρό και να ρωτήσετε θα σας πει πως η άσκηση κάνει καλό στην υγεία. Και φυσικά κάθε ελεύθερος δύτης που σέβεται τον εαυτό του, οφείλει να βρίσκεται τουλάχιστον σε καλή φυσική κατάσταση. Αφήστε πια όσους κάνουν αγωνιστική ελεύθερη κατάδυση. Ακολουθούν ευλαβικά αυστηρό πρόγραμμα προπόνησης, όπως κάνουν όλοι οι αθλητές, ανεξαρτήτως αθλήματος. Τώρα το χειμώνα λοιπόν (είπαμε, δεν μιλάμε για καλοκαίρι και βουτιές γιατί δεν μας συμφέρει), πάμε γυμναστήριο για βάρη και διάδρομο, αλλά και πισίνα για μπόλικα χιλιόμετρα στην επιφάνεια (αλλά και υποβρυχίως). Απόλυτα φυσιολογικό. Και μάλιστα το εκπαιδευμένο και έμπειρο μάτι των ελεύθερων δυτών δεν παραλείπει να «τσεκάρει» τις ωραίες κοπέλες που κυκλοφορούν στους ίδιους χώρους χειμώνα-καλοκαίρι (εδώ μας συμφέρει να αναφέρουμε το καλοκαίρι). Μην ακούτε τα όσα λέγονται ότι δήθεν δεν βλέπουμε καν γύρω μας τις ωραίες υπάρξεις κλπ. Τυπικότατοι άνδρες λοιπόν οι ελεύθεροι δύτες και σε περιόδους με κέφια, έχουν και πολλές επιτυχίες. Αραδιάζουν και τίποτα ιστορίες από αγώνες ελεύθερης για να κάνουν εντύπωση και να «ψαρώσουν» τα κορίτσια. Και φυσικά ένας ελεύθερος δύτης γνωρίζει πάντα ότι όλη η αλήθεια γύρω από το παρουσιαστικό μιας συμπαθούς ύπαρξης, φαίνεται μόνο όταν εκείνη φοράει μαγιό και μάλιστα όταν είναι έξω απ΄ το νερό. Βλέπετε, λόγω άνωσης, μέσα στο νερό όλα φαίνονται ομορφότερα (και μεγαλύτερα, αλλά όχι λόγω άνωσης).

Σκηνικό Νο3 (δεν είμαστε καλά): Όπως όλοι οι φυσιολογικοί άνθρωποι, έτσι και οι ελεύθεροι δύτες κάνουν κοινωνικές εξόδους. Καφετέριες, εστιατόρια, ταβέρνες και που και που κανένα μπαράκι, είναι πράγματα που κάνουμε και εμείς. Βέβαια οι περισσότεροι δεν καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες αλκοόλ, αλλά καμιά φορά του δίνουν και καταλαβαίνει. Ειδικά το χειμώνα που δεν έχει και πολλές βουτιές, το ρίχνουμε λίγο έξω. Και πάνω που νομίζετε πως αυτό πάει να χρεωθεί στα «φυσιολογικά», θα σας αποκαλύψω την αλήθεια. Όποιοι και όποιες δεν έχουν σχέση με την ελεύθερη κατάδυση και έχουν βρεθεί νύχτα, παρέα με ελεύθερους δύτες, θα έχουν με φρίκη διαπιστώσει πως το 99% των συζητήσεων έχουν για θέμα τους τι άλλο; Σωστά το μαντέψατε, την ελεύθερη κατάδυση. «Έκανα προχτές μια βουτιά και (βγήκα βούτυρο)/(ζορίστηκα)/(χόρεψα λίγο)». Και καλά να «χόρεψες». Οι άσχετοι με το θέμα νομίζουν πως χόρεψες από τη χαρά σου και σε βρίσκουν φυσιολογικό. Αν όμως βγήκες «βούτυρο»; Κερδίζεις τα μπράβο από τους μυημένους και τα απορημένα βλέμματα των λίγων (ελάχιστων δηλαδή) της παρέας που απλά μας ανέχονται. Και όσο η κουβέντα συνεχίζεται, τόσο περισσότερο δοκιμάζονται και τα όρια της ανοχής τους. Οι απόπειρες σοβαρής κουβέντας θυμίζουν ανέκδοτο. Πετάει ένας από τους «άλλους» καμιά φράση του στυλ: «Είδατε τι έγινε στη Γαλλία με τις εκλογές;» Και άθελά σου (σαν από ένστικτο ένα πράγμα) απαντάς: «Γαλλία είπες; Α! Που λέτε οι Γάλλοι ελεύθεροι δύτες… κλπ κλπ». Και αν στην παρέα είναι και κανένας από την Εθνική Ομάδα, τότε μπορεί να ακουστεί η εναλλακτική απάντηση που σπάει κόκαλα: «Γαλλία; Που λέτε στο Παγκόσμιο της Γαλλίας…». Όλο (μα όλο λέμε) το σύμπαν κινείται γύρω από την ελεύθερη κατάδυση. Τρέμε Χώκιν! Μια νέα θεωρία κοσμολογίας γεννιέται!

Το τελικό συμπέρασμα; Φοράμε ελαστικές στολές; Ναι, ένοχος κύριε Πρόεδρε. Μας αρέσει να κρατάμε την αναπνοή μας; Ναι, ένοχος και εδώ. Να βουτάμε βαθιά; Ναι μας αρέσει και αυτό, αν και στα ρηχά μια χαρά είναι. Ανάποδα κάτω από το νερό; Ναι, μια χαρά. Όπως και το να μιλάμε για αγώνες, για προπονήσεις, για τεχνικές αναπνοής, εξισώσεις, ψάρια, φυσιολογία και ταξίδια. Βλέπετε η ελεύθερη κατάδυση είναι τρόπος ζωής. Και όποιος έχει την τύχη να ζήσει από κοντά και έντονα τα συναισθήματα που προκαλεί η ελεύθερη κατάδυση, μπαίνει σε έναν νέο κόσμο και η ζωή του αλλάζει. Βλέπει με άλλο βλέμμα τα πάντα γύρω του, τόσο τη φύση όσο και τους ανθρώπους. Όλα γίνονται πιο όμορφα, πιο μπλε. Και αυτή η δραστηριότητα, όσο και «περίεργους» ή «τρελούς» και αν μας κάνει στα μάτια των μη μυημένων, για εμάς αποτελεί μια παγκόσμια διάλεκτο και μας φέρνει πιο κοντά στους άλλους. Πιο κοντά στην αυτογνωσία. Νιώθουμε τέλεια και ισορροπούμε σε ένα περιβάλλον σχεδόν χωρίς βαρύτητα, που η μόνη έλξη προέρχεται από τη θάλασσα. Και αυτό, εγώ προσωπικά, δεν το βρίσκω απλά ωραίο, αλλά το βρίσκω και απόλυτα φυσιολογικό. Τελικά δεν έχω καταλάβει ακόμα αν είμαι μέσα ή έξω από τη μάντρα. Αλλά δεν έχει καμία σημασία. Αλήθεια.