Ανάμεσα στη σχετικά μεγάλη ομάδα πελαγικών ειδών που κατοικούν στα νερά της Μεσογείου και του Βόριου Ατλαντικού, αυτός ο υπέροχος θηρευτής καταλαμβάνει μία από τις πλέον αριστοκρατικές θέσεις στο Μπλε. Σε εμάς εμφανίζεται σαν φάντασμα, διστακτικό και επιφυλακτικό. Δεν το αρέσει οποιαδήποτε μορφή καρτεριού, ενώ συχνά αδιαφορεί πλήρως για το δύτη. Τις σπάνιες περιπτώσεις όπου θα του προκαλέσουμε την περιέργεια, επιτρέποντας μία βολή, πρέπει να γνωρίζουμε πως είναι μόνο η αρχή μίας μεγάλης μάχης, που μονάχα ένας έμπειρος ψαροκυνηγός θα μπορέσει να κερδίσει.
Wahoo, Ono ή Peto
Γνωστό παγκοσμίως ως Wahoo από το νησί Oahu της Hawaii, το οποίο αντίστοιχα πήρε το όνομά του από το ανάλογο ρεύμα. Στο αρχιπέλαγος της Hawaii είναι επίσης γνωστό ως Ono, που σημαίνει «καλό». Στην Καραϊβική και της περιοχές με Ισπανική επιρροή, είναι γνωστό ως «Peto», ενώ η επιστημονική ονομασία του είναι Anthocybium solaneri, η οποία προέρχεται από την ελληνική γλώσσα.
Είναι ένα από τα ταχύτερα ψάρια των Ωκεανών και θεωρείται επίσης ένα από τα γευστικότερα. Ο γνωστός Αμερικάνος συγγραφέας και ψαράς Ernest Hemingway το θεωρούσε το πιο νόστιμο από όλα τα ψάρια. Εικάζεται πως το Wahoo ζει 5 με 6 χρόνια με έναν εντυπωσιακό ρυθμό ανάπτυξης. Ένα ψάρι 5 κιλών μπορεί εύκολα να αναπτυχθεί σε ένα μέγεθος της τάξης των 15 κιλών σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Ανήκει στα «αφρόψαρα», κινούμενο στη ζώνη των πρώτων 15 μέτρων από την επιφάνεια. Συχνά συγκεντρώνεται σε ομάδες κάτω από επιπλέοντα αντικείμενα. Κινείται ανάλογα με την εποχή, αναζητώντας πιο κρύα νερά κατά τη θερινή περίοδο. Κατοικεί στη τροπική και υποτροπική περιοχή ανάμεσα στο 46ο Ν και 37ο S σε ολόκληρο τον πλανήτη. Η συμπεριφορά τους ή ακόμη και η μορφολογία του σώματός τους εξαρτάται άμεσα από την περιοχή στην οποία κινούνται. Σε μερικά σημεία του πλανήτη, η παρουσία άλλων ειδών, καθώς και άλλοι τοπικοί παράγοντες, κάνουν τη σύλληψή τους εύκολη υπόθεση. Αυτές οι περιοχές λειτουργούν ως η εξαίρεση στον κανόνα που θέλει το Wahoo να είναι ένα από τα δυσκολότερα και πιο απαιτητικά θηράματα ανάμεσα στα πελαγικά είδη. Εμπειρικά, δεν υπάρχουν σταθεροί αριθμοί κοπαδιών που να παραμένουν στην Ευρώπη κατά τη διάρκεια όλου του χρόνου. Η είσοδός του στα Ευρωπαϊκά ύδατα εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, μεταξύ των οποίων είναι και η θερμοκρασία του νερού. Συνήθως, το τέλος της θερινής περιόδου συμπίπτει με την άφιξη ωκεάνιων ρευμάτων που προέρχονται από το νότιο ημισφαίριο, τα οποία μεταφέρουν ένα ολόκληρο οικοσύστημα και μαζί του μερικούς από τους μεγαλύτερους ωκεάνιους θηρευτές. Το είδος δεν θεωρείται απειλούμενο σύμφωνα πάντα με τα κριτήρια του IUCN.
Πού θα το βρούμε
Αν και πελαγικό ψάρι με όλη την έννοια της λέξης, μπορεί κανείς να το συναντήσει και σε ρηχότερα νερά. Έχουμε δει Wahoo σε νησιά του Ευρωπαϊκού Ατλαντικού σε περιοχές με βάθη 20 μέτρων και ακόμη πιο ρηχά. Μερικές φορές, τα κοπάδια μπορεί να κινούνται παράλληλα με την επιφάνεια, με τα αιχμηρά ραχιαία τους να εξέχουν και να είναι ορατά από το σκάφος. Μπορούμε επίσης να τα βρούμε σε κεφάλια ή σε τμήματα του βυθού τα οποία «σπάνε», καταλήγοντας σε μεγάλα βάθη. Άλλα σημεία που προτιμούνται από το είδος, είναι εκείνες οι τοποθεσίες όπου συναντιούνται ρεύματα και υπάρχουν διαφορές θερμοκρασίας (θερμοκληνές). Αυτά τα μονοπάτια ρευμάτων, μπορούν να μεταφέρουν σκουπίδια αλλά και άλλα είδη ψαριών, θαλάσσιων θηλαστικών και πουλιών και είναι γνωστά ως «Διάδρομοι Ψαριών», κάτι που γνωρίζουν πολύ καλά οι κυνηγοί των Μπλε νερών.
Οι συνηθισμένες τοποθεσίες βρίσκονται μακριά από την ακτή και σε μεγάλα βάθη. Ένα απότομο ανέβασμα από τα 160 στα 50 μέτρα μπορεί να αποτελέσει πόλο έλξης. Σε άλλες περιπτώσεις, ένας σωρός από βράχια σε έναν βυθό 30 μέτρων μπορεί να είναι αρκετό, ώστε να κρατήσει για ένα χρονικό διάστημα ένα κοπάδι από Wahoo. Βέβαια μην αμελείτε να ελέγχετε τα αντικείμενα που επιπλέουν, παρασυρόμενα από τα ρεύματα. Εννοείται επίσης, πως δεν πρέπει να παραβλέπουμε όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που είναι κρίσιμα για το κυνήγι και άλλων πελαγικών ψαριών: ποια είναι η επιφανειακή θερμοκρασία, πως συμπεριφέρονται τα πουλιά, κλπ.
Τα Wahoo αρέσκονται στο να επισκέπτονται τις ίδιες τοποθεσίες κάθε χρόνο. Μία τυχαία συνάντηση με ένα ψάρι ή ένα ολόκληρο κοπάδι, πρέπει να αξιολογείται ανάλογα και να απομνημονεύεται για τον επόμενο χρόνο. Το κυνήγι του απαιτεί καλή τεχνική κατάρτιση αλλά και υπομονή. Μπορεί μία σύλληψη να πραγματοποιηθεί μετά από δύο ώρες προσπαθειών και χωρίς προηγουμένως να έχει εμφανιστεί κάποιο ψάρι. Πέρα από την τοποθεσία, πολύ σημαντικό είναι να υπάρχει και η θετική ψυχολογία που παροτρύνει το δύτη, πως όντος θα περάσει κάποιο ψάρι. Αυτή η αντιμετώπιση είναι τελικά που ευθύνεται και για τη θετική έκβαση του ψαρέματος.
Συμπεριφορά
Η θέα και μόνο αυτών των ψαριών είναι ένα προτέρημα για το οποίο δεν έχουν την τύχη να καυχιούνται και πολλοί δύτες. Συνήθως εμφανίζονται σαν φαντάσματα μέσα από το μπλε, σε ζευγάρια ή ως μονάδες. Έχουν την τάση να πλησιάζουν το δύτη από πίσω, σταματώντας στα μεσόνερα. Δεν είναι καθόλου σπάνιο να «μυρίζουν» τα πέδιλα ενός δύτη που εκτελεί κάποιο καρτέρι και πολύ απλά δεν έχει αντιληφθεί την παρουσία του ψαριού στην πλάτη του… Πλησιάζουν συνήθως από το μπλε, 1 μέτρο ή μερικά εκατοστά κάτω από την επιφάνεια. Μπορούν να κάνουν έναν κύκλο γύρω από εμάς και στη συνέχεια να κρατούν μία σεβαστή απόσταση ασφαλείας. Ένα ψάρι ως μονάδα που πλησιάζει στην επιφάνεια, σπανίως θα καταλήξει σε σύλληψη, κάνοντας κύκλους και παρατηρώντας μας από μακριά χωρίς να πλησιάζει. Μετά από λίγο μάλιστα αποχωρεί και σπανίως επιστρέφει. Κινείται κοπαδιαστά τις πρωινές ώρες, ενώ όσο περνάει η ώρα αποκόπτεται και γίνεται πιο επιφυλακτικό. Με τη σιγουριά του κοπαδιού πλησιάζουν ευκολότερα το δύτη ακόμη και στην επιφάνεια. Ως μονάδες ή σε ζευγάρια η συμπεριφορά τους είναι πιο επιφυλακτική μην δίνοντας την ευκαιρία για μία καλή βολή και έχοντας την τάση να απομακρύνονται στην πρώτη υποψία κινδύνου.
Τα Wahoo έλκονται από οποιαδήποτε κάθετη γραμμή στο νερό. Μπορεί να είναι το σχοινί της άγκυρας, το bungee ή απλά ένα σχοινί που βυθίζεται κάθετα στο νερό. Είναι αρκετά συνηθισμένο, μεγάλα άτομα να πλησιάζουν το δύτη που αιωρείται στο μπλε λόγω του bungee που καταλήγει στην επιφάνεια. Σε αυτές τις περιπτώσεις, το ψάρι σπανίως δεν θα περάσει δίπλα από το δύτη.
Σε πιο νότιες περιοχές, στο αρχιπέλαγος του Cape Verde έξω από τις ακτές της Νότιας Αφρικής, οι ντόπιοι ψαράδες χρησιμοποιούν με επιτυχία flashers τα οποία προσελκύουν κοπάδια που κινούνται βαθύτερα, επιτρέποντας βολές ακόμη και από την επιφάνεια. Όταν έρθουμε αντιμέτωποι με ένα κοπάδι ψαριών, καλό είναι οι βολές από την επιφάνεια να αποφεύγονται. Είναι προτιμότερο να γυρίσουμε την πλάτη μας στο κοπάδι, βουτώντας παράλληλα με αυτό. Τα μεγάλα άτομα θα απομακρυνθούν , όμως τα άλλα που ακολουθούν θα κινηθούν όλο και πιο κοντά. Οποιαδήποτε απότομη κίνηση, αλλαγή κατεύθυνσης ή έντονη ματιά προς τα ψάρια, συνήθως θα αποτρέψει τις όποιες πιθανότητες για βολή.
Εάν τώρα, όταν γυρίσετε προς την επιφάνεια διαπιστώσετε πως πίσω σας βρίσκεται ένα 18κιλο Wahoo, πρέπει να μείνετε ήρεμοι αποφεύγοντας να αλλάξετε συμπεριφορά ή κατεύθυνση. Το ψάρι μπορεί να φαίνεται πως απέχει 4 μέτρα, όμως αυτό μπορεί να μην αντιστοιχεί στην πραγματικότητα. Τα δε 18 κιλά επίσης μπορεί να μην αναλογούν στο πραγματικό μέγεθος του ψαριού. Η διαύγεια του νερού, η απουσία σημείων αναφοράς αλλά ακόμη και η μορφολογία του ψαριού μπορούν να εξαπατήσουν τις αισθήσεις. Πιθανότατα το ψάρι δεν βρίσκεται σε απόσταση 4 μέτρων, αλλά 8 και δεν είναι 18 κιλά, είναι το διπλάσιο! Πρέπει να κολυμπήσουμε αργά αλλά δυναμικά.
Το Wahoo είναι πολύ ευαίσθητο και αντιδρά άμεσα σε κάθε κίνησή μας. Το πιο σημαντικό είναι η προσέγγιση να γίνεται σταθερά και αποφασιστικά. Καθώς θα πλησιάζει, το θήραμα θα αρχίσει να «μεγαλώνει» οπότε, ένας έμπειρος κυνηγός θα καταλάβει πότε είναι η κατάλληλη στιγμή για τη βολή. Ο καλύτερος τρόπος προσέγγισης είναι πάντοτε κατά μέτωπο και λίγο ψηλότερα. Λόγω της πολύ ευαίσθητης πλευρικής γραμμής που διαθέτει, οποιαδήποτε προσέγγιση από το πλάι είναι πολύ δύσκολη και απαιτεί εξαιρετική τεχνική από την πλευρά του δύτη. Όπως και σε κάθε άλλη περίπτωση, μία αβέβαιη βολή δεν πρέπει να γίνεται καν. Μιας και η συνάντηση με αυτά τα ψάρια δεν είναι εύκολη και καθημερινή υπόθεση, είναι προτιμότερο να μην γίνει η βολή παρά να χαθεί το ψάρι λόγω κακής προετοιμασίας του εξοπλισμού ή του δύτη. Ακόμη και για την ηθική και αυτοπεποίθησή μας ως ψαροκυνηγοί. Πρέπει να θυμόμαστε πως το δυσκολότερο έχει επιτευχθεί: Η συνάντηση! Από εκεί και πέρα, εάν ο δύτης αποφασίσει να κάνει βολή θα πρέπει να παρατηρήσει το ραχιαίο πτερύγιο. Όταν αυτό ανασηκωθεί, σημαίνει πως το ψάρι είναι έτοιμο να αναπτύξει ταχύτητα, επομένως πρέπει να γίνει άμεσα βολή.
Σπανίως ένα Wahoo θα επιτρέψει κάθετη βολή, αν και μία βολή αυτού του είδους πίσω από το κεφάλι θα ήταν ιδανική. Συνήθως η βολή θα πλήξει το ψάρι στο πλάι και για αυτό πρέπει η σκόπευση να είναι σωστή. Το Wahoo αντιδράει βίαια μετά τη βολή και θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως sprinter. Είναι ίσως το ψάρι με την μεγαλύτερη επιτάχυνση στους Ωκεανούς. Ακόμη και αν ο εξοπλισμός του ψαροκυνηγού στο σύνολό του λειτουργεί άψογα, με ένα καλό bungee και μία καλή βέργα, η έκρηξη του ψαριού μάλλον θα μας εκπλήξει. Ένα ψάρι 30 κιλών μπορεί άμεσα να αναπτύξει ταχύτητα 80 χλμ/ώρα (!). Αυτό σημαίνει πως μία κακή βολή θα έχει ως άμεσο αποτέλεσμα το σκίσιμο του ψαριού. Δύο είναι οι καλύτερες περιοχές για μία σίγουρη βολή. Στο κεφάλι, πίσω από το μάτι αλλά και στο τελευταίο 1/3 του σώματος. Εναλλακτικά, η περιοχή πάνω ή κάτω από τη σπονδυλική μπορεί να θεωρηθεί αποδεκτή, όμως υπάρχουν αρκετές πιθανότητες να χαθεί το ψάρι.
Οι τυχαίες συναντήσεις είναι σπάνιες σε Ευρωπαϊκά νερά. Πρέπει να γνωρίζει κανείς την εποχή αλλά και τον τόπο όπου στο παρελθόν έχουν γίνει συναντήσεις. Το όπλο δεν χρειάζεται να είναι ιδιαίτερα δυνατό όταν ψαρεύει κανείς για Wahoo, όμως καλό είναι να διαθέτει τουλάχιστον 2 λάστιχα και να έχει μήκος 1.20m. Βέβαια, εξαιρετικά δείγματα ψαριών έχουν πιαστεί και με υποδεέστερο εξοπλισμό, όμως αυτό δεν αποτελεί κανόνα. Οι βολές είναι συνήθως μακρινές (τουλάχιστον 4 μέτρα) και καλούνται να ξεπεράσουν ψάρια που συνήθως υπερβαίνουν τα 20 κιλά. Αυτό απαιτεί μεγάλη δύναμη από την πλευρά των ελαστικών. Ακόμη και ανάμεσα σε εξειδικευμένους δύτες, οι επιλογές του εξοπλισμού, διαφέρουν.
Μπορούμε ωστόσο να δώσουμε κάποιες κατευθυντήριες γραμμές
Μουλινέ: Απαγορεύεται ρητά
Βέργα: Τουλάχιστον 7.5mm. Συνιστάται 8mm ή περισσότερα
Slip Tip: Συνιστάται ανεπιφύλακτα. Έχουν αναφερθεί πολλά ψάρια που χάθηκαν με δίφτερες βέργες
Πετονιά: 200άρα το λιγότερο ή ακόμη και σχοινί Dyneema 2mm
Bungee: 6m τουλάχιστον συνδεδεμένο απευθείας με τη πετονιά της βέργας. Συνιστάται από 15m και πάνω.
Float Line: 15m το λιγότερο ενώ τα 30m κρίνονται ικανοποιητικά
Σημαδούρα: 20lt το λιγότερο. Ιδανικό είναι ένα σύστημα συνολικής άνωσης 35lt που να αποτελείται από άκαμπτες και κλασικές σημαδούρες.
Αντοχή
Συστήματος: 180kg το λιγότερο ενώ συνιστάται 300kg ή και παραπάνω.
Μετά από τη βολή πρέπει να είσαι προετοιμασμένος για ένα αυθεντικό ροντέο! Η εκκίνηση του Wahoo όπως είπαμε είναι εντυπωσιακή. Σύντομα θα δεις περισσότερα από 40 μέτρα σχοινιού και bungee να σε προσπερνούν με μεγάλη ταχύτητα. Προστάτεψε τον εαυτό σου από τα σχοινιά και πρόσεχε μη χάσεις την επαφή με τον εξοπλισμό σου. Καλό θα είναι να έχεις τη συνοδεία ενός έμπειρου βαρκάρη, καθώς βέβαια και του ζευγαριού μέσα στο νερό. Το όλο σύστημα πρέπει να διατηρείται τεντωμένο και το ψάρι να μαζεύεται όποτε δίνει περιθώριο. Ποτέ μην ασκείς πολύ μεγάλη δύναμη, αλλά επίσης, μην το αφήνεις χαλαρό όταν κουράζεται. Το Wahoo μπορεί να κουράζεται γρήγορα, όμως ανακάμπτει το ίδιο γρήγορα. Εκεί που νομίζεις πως το ψάρι είναι έτοιμο για τη βάρκα, ξεκινάει και πάλι την κούρσα με την ίδια εντυπωσιακή δύναμη, κάτι που μπορεί να επαναληφθεί πολλές φορές. Μία δεύτερη βολή πρέπει να γίνεται σε κάθε περίπτωση. Να σέβεσαι το θήραμά σου και να του δίνεις την αξιοπρέπεια που του αξίζει. Κάνε τα πάντα μόνος σου και με το ζευγάρι σου και όχι πάνω από τη βάρκα. Τέλος, μην ξεχνάς τη μεγαλύτερη ουσία όλων. Η ασφάλειά σου προηγείται!
Το παγκόσμιο ρεκόρ IBSRC για το Wahoo ανήκει στον Bruce Gaudino με ένα ψάρι 56.75kg που πιάστηκε στις 7 Μαΐου 2002 στο νησί Cerralvo, στη θάλασσα του Cortez, στο Μεξικό.
Ανεπίσημα, το μεγαλύτερο ψάρι που έχει αναφερθεί είχε 2.5 μέτρα ύψος και 83kg βάρος
