Εάν εφαρμόσουμε στεγανά στον έξω ακουστικό μας πόρο μια ωτασπίδα ή αν αυτός φράξει από ένα μεγάλο βύσμα κυψέλης ( το γνωστό κερί των αυτιών), τότε δημιουργείται ανάμεσα στο πώμα και το τύμπανό μας ένας κλειστός χώρος, με άκαμπτα τοιχώματα και μοναδικό ευένδοτο σημείο, την τυμπανική μας μεμβράνη. Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι βυθιζόμαστε στα 10 m και δεν κάνουμε καμιά προσπάθεια εξίσωσης. Οι πιέσεις που ασκούνται στα διάφορα διαμερίσματα, είναι οι εξής:

Εξωτερικά του βύσματος :                       2 atm
Ανάμεσα στο βύσμα και το τύμπανο :       1 atm
Στο μεσαίο αυτί :                                    1 atm
Στο εσωτερικό αυτί :                               2 atm !! ( αυτό γιατί η αυξημένη βαρομετρική πίεση του βάθους, μεταδίδεται ελεύθερα μέσω των ιστών και υγρών του σώματός μας στο εσωτερικό αυτί)

Βλέπουμε λοιπόν ότι δημιουργείται μια σοβαρή διαφορά πίεσης, της τάξης της 1 atm και στις δυο μας μεμβράνες, του τυμπάνου και της μεμβράνης της στρογγυλής θυρίδας, που υπερβαίνει κατά πολύ τα όρια ελαστικότητάς τους. Εναπόκειται λοιπόν σε μας, να επιλέξουμε τι είδους βαρότραυμα θα πάθουμε, ανάλογα με το τι θα κάνουμε. Αν εξισώσουμε την πίεση του μεσαίου αυτιού, τότε θα τρυπήσει το τύμπανό μας, από μέσα προς τα έξω. Αν πάλι δεν εξισώσουμε , τότε θα τρυπήσει η στρογγυλή θυρίδα του κοχλία και τα υγρά του θα χυθούν στο μεσαίο αυτί, με επακόλουθο ίλιγγο και προσωρινή ή μόνιμη βαρηκοία. Αυτό μου θυμίζει τον αγγελιοφόρο που λέει : έχω δυο ειδών νέα, τα κακά και τα χειρότερα. Καμιά σκέψη λοιπόν για ωτασπίδα στο αυτί κατά τη διάρκεια κατάδυσης, έστω και αν αυτή γίνει σε δυο μέτρα βάθος. Το δυσάρεστο δε είναι ότι μια τέτοια κατάσταση μπορεί να συμβεί και χωρίς τη θέλησή μας, αν υπάρχει όπως προαναφέραμε μεγάλη ποσότητα κεριού στον έξω ακουστικό μας πόρο, το οποίο έχει την ιδιότητα να προσροφά νερό και να φουσκώνει, μετατρέποντας τη μερική απόφραξη του αυτιού μας σε πλήρη και εμάς σε υποψήφια θύματα βαροτραύματος. Μια καλή συμβουλή λοιπόν, θα ήταν ένας προληπτικός έλεγχος του αυτιού μας, για να αποκλειστεί η πιθανότητα ύπαρξης βύσματος κυψέλης, καθώς και η αποφυγή της τόσο ευχάριστης, μα τόσο βλαπτικής για το αυτί μας συνήθειας της χρήσης μπατονέτας, που από την μια αφαιρεί το τόσο απαραίτητο για την αδιαβροχοποίηση του αυτιού μας κεριού και από την άλλη το σπρώχνει σε σημεία που είναι πια αδύνατον να αποβληθεί αυτομάτως από το ίδιο το αυτί, συσσωρεύοντάς το σε βύσμα.
Κατανοήσαμε λοιπόν γιατί πρέπει να εξισώνουμε την πίεση στο μεσαίο μας αυτί, μέσω της ευσταχιανής μας σάλπιγγας. Το ερώτημα είναι, πώς θα καταλάβουμε πότε χρειάζεται να γίνει αυτό και πόσο συχνά πρέπει να εξισώνουμε κατά την κάθοδό μας; Και εδώ ακούγεται καμιά φορά, ιδιαίτερα μεταξύ των λιγότερο έμπειρων δυτών, η επικίνδυνη άποψη, ότι όσο λιγότερες εξισώσεις κάνουμε, τόσο κερδίζουμε σε αέρα και σε βάθος , άρα, περιμένουμε μέχρι να νιώσουμε πόνο στο αυτί για να κάνουμε χειρισμό εξίσωσης. Αυτό είναι τελείως λανθασμένη άποψη και ως τέτοια πρέπει να τύχει της απολύτου περιφρόνησης μας. Η εξίσωση θα πρέπει να γίνεται με την παραμικρή αίσθηση πίεσης στο αυτί και να είναι αβίαστη και συνεχής. Και αυτό γιατί, αν αργήσει, ενώ το βάθος αυξάνει, η μη αντιρροπούμενη βαρομετρική διαφορά, γεμίζει τους ιστούς γύρω από την ευσταχιανή σάλπιγγα με φλεβικό αίμα, φουσκώνοντας τους και καθιστώντας την είσοδο αέρα στο μεσαίο αυτί πολύ πιο δύσκολη και ,τελικά αδύνατη. Από την άλλη πλευρά, αυτές οι πιο δύσκολες και πιο θορυβώδεις εξισώσεις, εκτός από το να διώξουν όλα τα ψάρια σε ακτίνα ενός μιλίου γύρω μας, έχουν αρνητική αθροιστικά επίπτωση στην ακοή μας, σε βάθος χρόνου.

Έχουμε να πούμε για το θέμα πολλά. Όπως όμως όλες οι σχέσεις στη ζωή μας, αρχίζουν με μια πρώτη γνωριμία, έτσι και εμείς, κάναμε μόλις την πρώτη γνωριμία, με αυτό το τόσο σημαντικό κομμάτι του σώματός μας. Και επειδή θέλουμε αυτή η σχέση να διαρκέσει για πάντα, θα της δώσουμε το χρόνο και το βάθος που χρειάζεται, για να υπάρξει απόλυτη κατανόηση και σύμπνοια. Ο μαέστρος είμαστε πάντα εμείς, αλλά θα πρέπει και το τελευταίο όργανο της ορχήστρας να παίζει αρμονικά, για να είναι το έργο απολαυστικό, από την αρχή ως το τέλος. Και την κατάδυση ως δραστηριότητα, σαν ένα τέτοιο έργο, την απολαμβάνουμε όλοι εμείς, όπως ακριβώς της αξίζει.


Καλές και ασφαλείς αναδύσεις!