Της ταλαιπωρίας....
| FISH_WEIGHT: |
15 FISH_KG (FISH_ESTIMATED) |
| FISH_DATE: |
29-01-2010 |
| FISH_LOCATION: |
Ηγουμενίτσα |
| FISH_DESCRIPTION: |
Για μια ακόμα φορά βρισκόμαστε με το Πάνο στα νερά του Δημήτρη. Φυσικά και αυτή τη φορά λόγο κυρίως των επιτυχημένων προηγούμενων επισκέψεών μας το ηθικό ήταν στα ύψη.
Μέρα 1η
Επίσκεψη στα πιο "καλά"-κρυφά μέρη του Δημήτρη....ΘΟΛΟΥΡΑ που δεν βλέπεις ούτε την ακρη της βέργας του 90αριου. Η επιμονή του Μήτσου στο να συνεχίσει να κάνει βουτιές στο γιαούρτι μας βρίσκει απόγευμα και με την ψαροβελόνα άδεια.....
Ευτυχώς φάγαμε του σκασμού και ξεραθήκαμε στον ύπνο.
Μέρα 2η
Επίσκεψη στα πολύ κοντινα χιλιοψαρεμένα μέρη του Δημήτρη και νωρίς έξω γιατί η επιστροφή είναι χρονοβόρα. Βουτιά από εδώ βουτιά από εκεί μια σφυριδούλα στα "Δυστυχώς βαθιά" έρχεται μετά από 3 ώρες στην επιφάνεια. Μια όμορφη στήρα στα επίσης "Δυστυχώς πολύ βαθια" μας αναπτερώνει λίγο το ηθικό αλλά η ώρα έχει περάσει και πρέπει σιγά σιγά να φεύγουμε.
Κάνει την εμφάνισή της....πάλι η επιμονή του Δημήτρη.
Επιμένει να βουτήξω σε μια "καρινιά" που έχει βρει στη άμμο για έναν χοντρό ροφό.
-Ρε πάμε να φύγουμε.
-Όχι θα βουτήξεις
-Ρε είναι βαθιά και έχει ρέμα
-Ρε βούτα και σκάσε
-Και γιατί δεν βουτάς εσύ ρε?
-Γιατί θέλω να το παίξω καλός οικοδεσπότης
-Ρε αϊ
Βουτάω και με τα χίλια ζόρια λόγω του ρέματος φτάνω στην τρύπα.Δεν βλέπω τίποτα καθώς δεν έχω και φακό. Κάνω το γύρω της πέτρα και σε ένα μικρό άνοιγμα βλέπω μια κάτασπρη μεγάλη ουρά. Είμαι σίγουρος ότι είναι μεγάλη σφυρίδα.
Ανεβαίνω και ο Δημήτρης επιμένει ότι είναι ροφός. Πλακωνόμαστε λίγο στα βρισίδια και ξαναβουτάω.
Φυσικά το ρέμα με έχει παρασύρει στο διάολο....Κανά τέταρτο να ξαναβρούμε το μέρος.
Επιτέλους κατεβαίνω με το 90αρι στο χέρι, σκύβω στην τρύπα, χώνομαι λίγο και έρχομαι φάτσα κάρτα στα πλάγια αριστερά της τρύπα με 2 ματάρες. Ομολογώ ότι σάστισα λίγο. Οπισθοχώρησα, τέντωσα το χέρι με το όπλο και έριξα κατα μέτωπο.
Πέταξα πίσω το όπλο και έσκασα για αέρα.
Ξανά το ρέμα με απομακρύνει. Ξανά μανα βουτιές και έχω αρχίσει και κουράζομαι.
Φτάνω τελικά ξανά κάτω πάω να τραβήξω αλλά δεν κουνιέται τίποτα....
Ακολουθούν αρκετές βουτιές και ανάλογη κούραση ώσπου ο Δημήτρης θυμάται ότι έχει μια παντόφλα....
Ακούει τα σχολιανά του και ευτυχώς μετά από μερικές ξεκόυραστες βουτιές με την παντόφλα βγάζω τον ροφό τελικά......
Επιστροφή γρήγορα και μας πιάνει μια φοβερή καταιγίδα καθώς προσπαθούμε να αλλάξουμε και να μπούμε στο αυτοκίνητο.
Αφού έχουμε φορτώσει τα πράγματα πάω να ξεκινήσω και σπάει μια κωλοβίδα στο λεβιέ των ταχυτήτων και νέα καθυστέρηση..
Ξεκινάμε μετά από 2 ώρες και κάπου στην μέση της διαδρομής μας σταματάνε οι αστυνομικοί της δίωξης.....έλεγχος......βλέπουν τα ψάρια και τους καληνυχτίζουμε...
Επιτελούς μετά από 7 ώρες φτάνουμε σπίτι
|
|
Comments
RSS feed for comments to this post.